“Telefon sesimizin uzantısı, dürbün  gözümüzün, kitaplarsa aklımızın uzantısıdır ve düşünme gücümüzü on bin kat arttırır. Kitap okumayanlarsa, beyni budanmış gibidir; düşünemez, sorgulayamaz, kavrayamaz.”  (Jorge Luis  Borges)

Trajediyle komedinin sınırlarında bir kule cambazı gibi gezinen Sunay Akın, tek kişilik gösterilerinde, ekranları başından kalkıp gelebilen‘izleyiciler’i, bir kültür şokuyla sarsıyor.

PROJEYE İLK BÜYÜK DESTEK SUNAY AKIN’DAN GELDİ.
Kendisi de aynı zamanda çok sıkı bir araştırmacı olan Şair Sunay Akın, araştırmaların soğuk gerçeğini sanatla inceltip süsleyip sevdirirken, izleyenleri kitaplara kışkırtıyor

FERHAT ÖZEN’İN ARAŞTIRMALARINDAN DA YARARLANIYOR.
Sözel kültürden yazıyı atlayarak görsel kültüre yakalanan bir toplum, Çağdaş Meddah Sunay Akın’la yazıyı yeniden keşfedebilir mi? Sığ sularda deve güreşi yapmadan toplumu ve yönetenleri derin düşünmeye ve kendini aşmaya çağıran ‘Sunay Bey Tarihi’ nin bunu başardığını gözlerimle gördüm, kulaklarımla duydum.

Onu izlerken bir ara Antik Çağ filozoflarından Eflatun’un “Ya devlet adamları filozof ya da filozoflar devlet adamı olmalı…” sözünü anımsadım.
Kadıköy Belediyesi Kültür Sanat Danışmanı da olan Sunay Akın “Okuyan Toplum Projesiyle çok güzel şeyler yapacağız” müjdesini de izleyici önünde veriyor. “Okuyan Toplum Projesi” desteğinden dolayı Sevgili Sunay Akın’a çok teşekkür eder

DEPREM GECESİ, KENDİNİ KURTARMAK YERİNE KİTAPLARI KURTARMAYA KOŞAN KÜTÜPHANECİ…

Deprem gecesi, kendini kurtarmak yerine kitapları kurtarmaya koşan ve bu sırada çöken kütüphanenin altında kalarak yaşamını yitiren kahraman kütüphanecinin öyküsü…
Sayın Metin Erksan’ın gün yüzüne çıkardığı, daha sonra onun önerisiyle, Devlet Kitaplığının gazete arşivlerinde izini sürdüğüm, kahraman kütüphanecinin Metin Erksan’ ın anlatımıyla işte gerçek (*) öyküsü :

1939 Erzincan depremi sırasında Şehir Kütüphanesi de yıkılır. Kitaplar yıkıntı altında kalır. Kütüphane memurunun eşi , annesi, babası, kardeşi, çocukları yıkıntı altında kalıp ölürler. Kütüphane memuru tüm ailesinin öldüğünü görür ve bilir. Deprem aralıklı olarak sürer. Kütüphane binasının sağlam kalan bölümleri sürekli yıkılır. Kütüphane memuru bu tehlikeli durumda ve büyük acısına karşın, yıkıntılar altında kalan kitapları sandıklara yerleştirmeye başlar. Kitapların çoğu el yazması kitaplardır. Bu yazmalar arasında Şeyh Galib’in el yazısı da vardır. Kitap dolu sandıklar Ankara’daki Milli Kütüphaneye gönderilir. Kimdir bu memur? Bu memurun anısına bir yazıt, bir anıt bile yok. Bu toplum, bu etik (ahlak felsefesi) ile yaşayamaz ölür.